๔. นันทนสูตร

[๒๕๘] นันทนเทวบุตร ยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว ได้ทูล พระผู้มีพระภาคเจ้าด้วยคาถาว่า

ข้าแต่พระโคดม ผู้มีพระปัญญา

กว้างขวาง ข้าพระองค์ขอทูลถามพระองค์

ถึงญาณทัสสนะ อันไม่มีอะไรขวางกั้น

ของพระผู้มีพระภาคเจ้า บัณฑิตทั้งหลาย

เรียกบุคคลชนิดไรว่า เป็นผู้มีศีล เรียก

บุคคลชนิดไรว่า เป็นผู้มีปัญญา บุคคล

ชนิดไรล่วงทุกข์อยู่ได้ เทวดาทั้งหลาย

บูชาบุคคลชนิดไร.

[๒๕๙] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า

บุคคลใด มีศีล มีปัญญา อบรม

ตนแล้ว มีจิตตั้งมั่น ยินดีในฌาน มีสติ

ปราศจากความโศกทั้งหมด ละได้ขาดสิ้น

อาสวะแล้ว ทรงไว้ซึ่งร่างกายสุดท้าย

บัณฑิตทั้งหลายเรียกบุคคลชนิดนั้นว่า

เป็นผู้มีศีล เรียกบุคคลชนิดนั้นว่า เป็นผู้

มีปัญญา บุคคลชนิดนั้นล่วงทุกข์อยู่ได้

เทวดาทั้งหลายบูชาบุคคลชนิดนั้น.