สังยุตตนิกาย สคาถวรรค
ฉบับ มมร. · เล่ม ๒๔ · หน้า ๑๘๙ · ข้อ 111
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ใครก็ไม่มี ใครไม่ถึงแล้วซึ่งความหลงใหล

ในโลกนี้ ใครย่อมเป็นผู้มีปัญญา เป็นผู้

มีสติในกาลทั้งปวง

[๑๑๑] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า

โทษทั้งหลายไม่มี ความผิดก็ไม่มี

แก่พระตถาคตนั้น ผู้ตรัสรู้แล้ว ผู้เอ็นดู

แก่สัตว์ทั้งปวง พระตถาคตนั้นไม่ถึงแล้ว

ซึ่งความหลงใหล พระตถาคตนั้นย่อม

เป็นผู้มีปัญญา เป็นผู้มีสติในกาลทั้งปวง

เมื่อพวกท่านแสดงโทษอยู่ หากบุคคลใด

มีความโกรธอยู่ในภายใน มีความเคือง-

หนัก ย่อมไม่อดโทษให้ บุคคลนั้นย่อม

สอดสวมเวร เราไม่ชอบเวรนั้น เราย่อม

อดโทษแก่ท่านทั้งหลาย.