๓. ชฏาสูตร

ว่าด้วยการถางชัฏคือกิเลส

[๖๐] เทวดากราบทูลว่า

หมู่สัตว์รกทั้งภายใน รกทั้งภาย

นอก ถูกรกชัฏหุ้มห่อแล้ว ข้าแต่พระ

โคดม เพราะฉะนั้น ข้าพระองค์ขอถาม

พระองค์ว่า ใครพึงถางรกชัฏนี้ได้.

[๖๑] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า

นรชนผู้มีปัญญา ตั้งมั่นแล้วในศีล

อบรมจิตและปัญญาให้เจริญอยู่ เป็นผู้มี

ความเพียร มีปัญญารักษาตนรอดภิกษุ

นั้นพึงถางรกชัฏนี้ได้ ราคะก็ดี โทสะก็ดี

อวิชชาก็ดี บุคคลเหล่าใด กำจัดเสียแล้ว

บุคคลเหล่านั้น เป็นผู้มีอาสวะสิ้นแล้ว

เป็นผู้ไกลจากกิเลส ตัณหาเป็นเครื่องยุ่ง

อันบุคคลเหล่านั้นสางเสียแล้ว นามก็ดี

รูปก็ดี และรูปสัญญาก็ดี ย่อมดับหมดใน

ที่ใด ตัณหาเป็นเครื่องยุ่งนั้น ย่อมขาด

ไปในที่นั้น.