เมฆมีสายฟ้าแลบแปลบปลาบ (เมฆอัน

ประกอบด้วยถ่องแถวแห่งสายฟ้า) มียอด

ตั้งร้อยกระหึ่มอยู่ ทำแผ่นดินให้โชกชุ่มอยู่

ย่อมทำที่ดอนและที่ลุ่มให้เต็ม แม้ฉันใด.

ทายกผู้มีศรัทธา เป็นบัณฑิตได้ฟัง

แล้ว ตกแต่งโภชนาหารเลี้ยงวณิพก ด้วย

ข้าวน้ำให้อิ่มหนำ บันเทิงใจ เที่ยวไปใน

โรงทาน สั่งว่า ท่านทั้งหลายจงให้ ท่าน

ทั้งหลายจงให้ ดังนี้ และทายกนั้นบันลือ

เสียงเหมือนเสียงกระหึ่มแห่งเมฆ เมื่อฝน

กำลังตก ธารแห่งบุญอันไพบูลย์นั้น

ย่อมหลั่งรดทายกผู้ให้ฉันนั้น.