Valli, veḷu, muñjaṁ, pabbajaṁ, tiṇaṁ, mattikā, dārubhaṇḍaṁ, mattikābhaṇḍaṁ— idaṁ pañcamaṁ avissajjiyaṁ, na vissajjetabbaṁ, saṅghena vā gaṇena vā puggalena vā. Vissajjitampi avissajjitaṁ hoti. Yo vissajjeyya, āpatti thullaccayassa. Imāni kho, bhikkhave, pañca avissajjiyāni, na vissajjetabbāni, saṅghena vā gaṇena vā puggalena vā. Vissajjitānipi avissajjitāni honti. Yo vissajjeyya, āpatti thullaccayassā”ti. 3.2. Avebhaṅgiyavatthu Atha kho bhagavā sāvatthiyaṁ yathābhirantaṁ viharitvā yena kīṭāgiri tena cārikaṁ pakkāmi mahatā bhikkhusaṅghena saddhiṁ pañcamattehi bhikkhusatehi sāriputtamoggallānehi ca. Assosuṁ kho assajipunabbasukā bhikkhū— “bhagavā kira kīṭāgiriṁ āgacchati mahatā bhikkhusaṅghena saddhiṁ pañcamattehi bhikkhusatehi sāriputtamoggallānehi ca. Handa mayaṁ, āvuso, sabbaṁ saṅghikaṁ senāsanaṁ bhājema. Pāpicchā sāriputtamoggallānā, pāpikānaṁ icchānaṁ vasaṁ gatā; na mayaṁ tesaṁ senāsanaṁ paññapessāmā”ti, te sabbaṁ saṅghikaṁ senāsanaṁ bhājesuṁ.