Tena kho pana samayena aññataro bhikkhu dīghehi nakhehi piṇḍāya carati. Aññatarā itthī passitvā taṁ bhikkhuṁ etadavoca— “ehi, bhante, methunaṁ dhammaṁ paṭisevā”ti. “Alaṁ, bhagini, netaṁ kappatī”ti. “Sace kho tvaṁ, bhante, nappaṭisevissasi, idānāhaṁ attano nakhehi gattāni vilikhitvā kuppaṁ karissāmi— ayaṁ maṁ bhikkhu vippakarotī”ti. “Pajānāhi tvaṁ, bhaginī”ti. Atha kho sā itthī attano nakhehi gattāni vilikhitvā kuppaṁ akāsi— “ayaṁ maṁ bhikkhu vippakarotī”ti. Manussā upadhāvitvā taṁ bhikkhuṁ aggahesuṁ. Addasāsuṁ kho te manussā tassā itthiyā nakhe chavimpi lohitampi. Disvāna— “imissāyeva itthiyā idaṁ kammaṁ, akārako bhikkhū”ti— taṁ bhikkhuṁ muñciṁsu. Atha kho so bhikkhu ārāmaṁ gantvā bhikkhūnaṁ etamatthaṁ ārocesi. “Kiṁ pana tvaṁ, āvuso, dīghe nakhe dhāresī”ti? “Evamāvuso”ti. Ye te bhikkhū appicchā …pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti— “kathañhi nāma bhikkhu dīghe nakhe dhāressasī”ti. Atha kho te bhikkhū bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ. “Na, bhikkhave, dīghā nakhā dhāretabbā. Yo dhāreyya, āpatti dukkaṭassā”ti. Tena kho pana samayena bhikkhū nakhenapi nakhaṁ chindanti, mukhenapi nakhaṁ chindanti, kuṭṭepi ghaṁsanti. Aṅguliyo dukkhā honti. Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ. “Anujānāmi, bhikkhave, nakhacchedanan”ti. Salohitaṁ nakhaṁ chindanti. Aṅguliyo dukkhā honti …pe… “anujānāmi, bhikkhave, maṁsappamāṇena nakhaṁ chinditun”ti.