Tena kho pana samayena bhikkhunīnaṁ kammaṁ na kariyati. Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ. “Anujānāmi, bhikkhave, bhikkhunīnaṁ kammaṁ kātun”ti. Atha kho bhikkhūnaṁ etadahosi— “kena nu kho bhikkhunīnaṁ kammaṁ kātabban”ti? Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ. “Anujānāmi, bhikkhave, bhikkhūhi bhikkhunīnaṁ kammaṁ kātun”ti. Tena kho pana samayena katakammā bhikkhuniyo rathikāyapi byūhepi siṅghāṭakepi bhikkhuṁ passitvā pattaṁ bhūmiyaṁ nikkhipitvā ekaṁsaṁ uttarāsaṅgaṁ karitvā ukkuṭikaṁ nisīditvā añjaliṁ paggahetvā khamāpenti “evaṁ nūna kātabban”ti maññamānā. Manussā tatheva ujjhāyanti khiyyanti vipācenti— “jāyāyo imā imesaṁ, jāriyo imā imesaṁ, rattiṁ vimānetvā idāni khamāpentī”ti. Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ. “Na, bhikkhave, bhikkhūhi bhikkhunīnaṁ kammaṁ kātabbaṁ. Yo kareyya, āpatti dukkaṭassa. Anujānāmi, bhikkhave, bhikkhunīhi bhikkhunīnaṁ kammaṁ kātun”ti. Bhikkhuniyo na jānanti— “evaṁ kammaṁ kātabban”ti. Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ. “Anujānāmi, bhikkhave, bhikkhūhi bhikkhunīnaṁ ācikkhituṁ— ‘evaṁ kammaṁ kareyyāthā’”ti.