“Katamo pana, bhante ānanda, brahmadaṇḍo āṇāpito”ti? “Tvaṁ, āvuso channa, bhikkhū yaṁ iccheyyāsi taṁ vadeyyāsi. Bhikkhūhi tvaṁ neva vattabbo, na ovaditabbo, nānusāsitabbo”ti. “Nanvāhaṁ, bhante ānanda, hato ettāvatā, yatohaṁ bhikkhūhi neva vattabbo, na ovaditabbo, nānusāsitabbo”ti tattheva mucchito papato. Atha kho āyasmā channo brahmadaṇḍena aṭṭīyamāno harāyamāno jigucchamāno eko vūpakaṭṭho appamatto ātāpī pahitatto viharanto nacirasseva— yassatthāya kulaputtā sammadeva agārasmā anagāriyaṁ pabbajanti, tadanuttaraṁ— brahmacariyapariyosānaṁ diṭṭheva dhamme sayaṁ abhiññā sacchikatvā upasampajja vihāsi. “Khīṇā jāti, vusitaṁ brahmacariyaṁ, kataṁ karaṇīyaṁ, nāparaṁ itthattāyā”ti abbhaññāsi. Aññataro ca panāyasmā channo arahataṁ ahosi. Atha kho āyasmā channo arahattaṁ patto yenāyasmā ānando tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā āyasmantaṁ ānandaṁ etadavoca— “paṭippassambhehi dāni me, bhante ānanda, brahmadaṇḍan”ti. “Yadaggena tayā, āvuso channa, arahattaṁ sacchikataṁ tadaggena te brahmadaṇḍo paṭippassaddho”ti. Imāya kho pana vinayasaṅgītiyā pañca bhikkhusatāni anūnāni anadhikāni ahesuṁ. Tasmā ayaṁ vinayasaṅgīti “pañcasatikā”ti vuccatīti. Pañcasatikakkhandhako ekādasamo. Imamhi khandhake vatthū tevīsati. Tassuddānaṁ Parinibbute sambuddhe, thero kassapasavhayo; Āmantayi bhikkhugaṇaṁ, saddhammamanupālako. Pāvāyaddhānamaggamhi, subhaddena paveditaṁ; Saṅgāyissāma saddhammaṁ, adhammo pure dippati. Ekenūna pañcasataṁ, ānandampi ca uccini; Dhammavinayasaṅgītiṁ, vasanto guhamuttame.