Tena kho pana samayena aññatarā itthī purāṇamallī bhikkhunīsu pabbajitā hoti. Sā rathikāya dubbalakaṁ bhikkhuṁ passitvā aṁsakūṭena pahāraṁ datvā pātesi. Bhikkhū ujjhāyanti khiyyanti vipācenti— “kathañhi nāma, bhikkhunī, bhikkhussa pahāraṁ dassatī”ti. Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ. “Na, bhikkhave, bhikkhuniyā bhikkhussa pahāro dātabbo. Yā dadeyya, āpatti dukkaṭassa. Anujānāmi, bhikkhave, bhikkhuniyā bhikkhuṁ passitvā dūratova okkamitvā maggaṁ dātun”ti. Tena kho pana samayena aññatarā itthī pavutthapatikā jārena gabbhinī hoti. Sā gabbhaṁ pātetvā kulūpikaṁ bhikkhuniṁ etadavoca— “handayye, imaṁ gabbhaṁ pattena nīharā”ti. Atha kho sā bhikkhunī taṁ gabbhaṁ patte pakkhipitvā saṅghāṭiyā paṭicchādetvā agamāsi. Tena kho pana samayena aññatarena piṇḍacārikena bhikkhunā samādānaṁ kataṁ hoti— “yāhaṁ paṭhamaṁ bhikkhaṁ labhissāmi, na taṁ adatvā bhikkhussa vā bhikkhuniyā vā paribhuñjissāmī”ti. Atha kho so bhikkhu taṁ bhikkhuniṁ passitvā etadavoca— “handa, bhagini, bhikkhaṁ paṭiggaṇhā”ti. “Alaṁ, ayyā”ti.