Tena kho pana samayena bhikkhū senāsanaṁ gahetvā sabbakālaṁ paṭibāhanti. Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ. “Na, bhikkhave, senāsanaṁ gahetvā sabbakālaṁ paṭibāhitabbaṁ. Yo paṭibāheyya, āpatti dukkaṭassa. Anujānāmi, bhikkhave, vassānaṁ temāsaṁ paṭibāhituṁ, utukālaṁ pana na paṭibāhitun”ti. Atha kho bhikkhūnaṁ etadahosi— “kati nu kho senāsanaggāhā”ti? Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ. “Tayo me, bhikkhave, senāsanaggāhā— purimako, pacchimako, antarāmuttako. Aparajjugatāya āsāḷhiyā purimako gāhetabbo. Māsagatāya āsāḷhiyā pacchimako gāhetabbo. Aparajjugatāya pavāraṇāya āyatiṁ vassāvāsatthāya antarāmuttako gāhetabbo. Ime kho, bhikkhave, tayo senāsanaggāhā”ti. Dutiyabhāṇavāro niṭṭhito. Tena kho pana samayena āyasmā upanando sakyaputto sāvatthiyaṁ senāsanaṁ gahetvā aññataraṁ gāmakāvāsaṁ agamāsi. Tatthapi senāsanaṁ aggahesi. Atha kho tesaṁ bhikkhūnaṁ etadahosi— “ayaṁ, āvuso, āyasmā upanando sakyaputto bhaṇḍanakārako kalahakārako vivādakārako bhassakārako saṅghe adhikaraṇakārako. Sacāyaṁ idha vassaṁ vasissati, sabbeva mayaṁ na phāsu bhavissāma. Handa naṁ pucchāmā”ti. Atha kho te bhikkhū āyasmantaṁ upanandaṁ sakyaputtaṁ etadavocuṁ— “nanu tayā, āvuso upananda, sāvatthiyaṁ senāsanaṁ gahitan”ti? “Evamāvuso”ti. “Kiṁ pana tvaṁ, āvuso upananda, eko dve paṭibāhasī”ti? “Idha dānāhaṁ, āvuso, muñcāmi; tattha gaṇhāmī”ti.