“Suṇātu me, bhante, saṅgho. Idaṁ navamaṁ vatthu saṅghena vinicchitaṁ. Itipidaṁ vatthu uddhammaṁ, ubbinayaṁ, apagatasatthusāsanaṁ. Idaṁ navamaṁ salākaṁ nikkhipāmi”. “Kappati, bhante, jātarūparajatan”ti? “Nāvuso, kappatī”ti. “ Kattha paṭikkhittan”ti. “Rājagahe, suttavibhaṅge”ti. “Kiṁ āpajjatī”ti? “Jātarūparajatapaṭiggahaṇe pācittiyan”ti. “Suṇātu me, bhante, saṅgho. Idaṁ dasamaṁ vatthu saṅghena vinicchitaṁ. Itipidaṁ vatthu uddhammaṁ, ubbinayaṁ, apagatasatthusāsanaṁ. Idaṁ dasamaṁ salākaṁ nikkhipāmi. Suṇātu me, bhante, saṅgho. Imāni dasa vatthūni saṅghena vinicchitāni. Itipimāni dasavatthūni uddhammāni, ubbinayāni, apagatasatthusāsanānī”ti. “Nihatametaṁ, āvuso, adhikaraṇaṁ, santaṁ vūpasantaṁ suvūpasantaṁ. Api ca maṁ tvaṁ, āvuso, saṅghamajjhepi imāni dasa vatthūni puccheyyāsi—tesaṁ bhikkhūnaṁ saññattiyā”ti. Atha kho āyasmā revato āyasmantaṁ sabbakāmiṁ saṅghamajjhepi imāni dasa vatthūni pucchi. Puṭṭho puṭṭho āyasmā sabbakāmī vissajjesi. Imāya kho pana vinayasaṅgītiyā satta bhikkhusatāni anūnāni anadhikāni ahesuṁ, tasmāyaṁ vinayasaṅgīti “sattasatikā”ti vuccatīti. Sattasatikakkhandhako dvādasamo. Imamhi khandhake vatthū pañcavīsati. Tassuddānaṁ