“Suṇātu me, āvuso, saṅgho. Sace mayaṁ imaṁ adhikaraṇaṁ idha vūpasamessāma, siyāpi mūlādāyakā bhikkhū punakammāya ukkoṭeyyuṁ. Yadi saṅghassa pattakallaṁ, yatthevimaṁ adhikaraṇaṁ samuppannaṁ, saṅgho tatthevimaṁ adhikaraṇaṁ vūpasameyyā”ti. Atha kho therā bhikkhū vesāliṁ agamaṁsu— taṁ adhikaraṇaṁ vinicchinitukāmā. Tena kho pana samayena sabbakāmī nāma pathabyā saṅghatthero vīsavassasatiko upasampadāya, āyasmato ānandassa saddhivihāriko, vesāliyaṁ paṭivasati. Atha kho āyasmā revato āyasmantaṁ sambhūtaṁ sāṇavāsiṁ etadavoca— “ahaṁ, āvuso, yasmiṁ vihāre sabbakāmī thero viharati, taṁ vihāraṁ upagacchāmi. So tvaṁ kālasseva āyasmantaṁ sabbakāmiṁ upasaṅkamitvā imāni dasa vatthūni puccheyyāsī”ti. “Evaṁ, bhante”ti kho āyasmā sambhūto sāṇavāsī āyasmato revatassa paccassosi. Atha kho āyasmā revato, yasmiṁ vihāre sabbakāmī thero viharati, taṁ vihāraṁ upagacchi. Gabbhe āyasmato sabbakāmissa senāsanaṁ paññattaṁ hoti, gabbhappamukhe āyasmato revatassa. Atha kho āyasmā revato— “ayaṁ thero mahallako na nipajjatī”ti— na seyyaṁ kappesi. Āyasmā sabbakāmī— “ayaṁ bhikkhu āgantuko kilanto na nipajjatī”ti— na seyyaṁ kappesi.