จุลวรรค ภาค ๒
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๗ · หน้า ๑๔๗
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Sammato saṅghena itthannāmo bhikkhu bhattuddesako. Khamati saṅghassa, tasmā tuṇhī, evametaṁ dhārayāmī’”ti. Atha kho bhattuddesakānaṁ bhikkhūnaṁ etadahosi— “kathaṁ nu kho bhattaṁ uddisitabban”ti? Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ. “Anujānāmi, bhikkhave, salākāya vā paṭṭikāya vā upanibandhitvā opuñjitvā bhattaṁ uddisitun”ti. 3.7. Senāsanapaññāpakādisammuti Tena kho pana samayena saṅghassa senāsanapaññāpako na hoti …pe… bhaṇḍāgāriko na hoti …pe… cīvarappaṭiggāhako na hoti …pe… cīvarabhājako na hoti …pe… yāgubhājako na hoti …pe… phalabhājako na hoti …pe… khajjakabhājako na hoti. Khajjakaṁ abhājiyamānaṁ nassati. Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ. “Anujānāmi, bhikkhave, pañcahaṅgehi samannāgataṁ bhikkhuṁ khajjakabhājakaṁ sammannituṁ— yo na chandāgatiṁ gaccheyya, na dosāgatiṁ gaccheyya, na mohāgatiṁ gaccheyya, na bhayāgatiṁ gaccheyya, bhājitābhājitañca jāneyya. Evañca pana, bhikkhave, sammannitabbo. Paṭhamaṁ bhikkhu yācitabbo, yācitvā byattena bhikkhunā paṭibalena saṅgho ñāpetabbo— ‘Suṇātu me, bhante, saṅgho. Yadi saṅghassa pattakallaṁ, saṅgho itthannāmaṁ bhikkhuṁ khajjakabhājakaṁ sammanneyya. Esā ñatti.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้