pana kulā natthi koci agārasmā anagāriyaṁ pabbajito. Tena hi tvaṁ vā pabbaja, ahaṁ vā pabbajissāmī”ti. “Ahaṁ kho sukhumālo, nāhaṁ sakkomi agārasmā anagāriyaṁ pabbajituṁ. Tvaṁ pabbajāhī”ti. “Ehi kho te, tāta anuruddha, gharāvāsatthaṁ anusāsissāmi. Paṭhamaṁ khettaṁ kasāpetabbaṁ. Kasāpetvā vapāpetabbaṁ. Vapāpetvā udakaṁ abhinetabbaṁ. Udakaṁ abhinetvā udakaṁ ninnetabbaṁ. Udakaṁ ninnetvā niddhāpetabbaṁ. Niddhāpetvā lavāpetabbaṁ. Lavāpetvā ubbāhāpetabbaṁ. Ubbāhāpetvā puñjaṁ kārāpetabbaṁ. Puñjaṁ kārāpetvā maddāpetabbaṁ. Maddāpetvā palālāni uddharāpetabbāni. Palālāni uddharāpetvā bhusikā uddharāpetabbā. Bhusikaṁ uddharāpetvā opunāpetabbaṁ. Opunāpetvā atiharāpetabbaṁ. Atiharāpetvā āyatimpi vassaṁ evameva kātabbaṁ, āyatimpi vassaṁ evameva kātabban”ti. “Na kammā khīyanti? Na kammānaṁ anto paññāyati? Kadā kammā khīyissanti? Kadā kammānaṁ anto paññāyissati? Kadā mayaṁ