Suṇātu me, bhante, saṅgho. Amhākaṁ imasmiṁ adhikaraṇe vinicchiyamāne anaggāni ceva bhassāni jāyanti, na cekassa bhāsitassa attho viññāyati. Saṅgho cattāro pācīnake bhikkhū, cattāro pāveyyake bhikkhū sammannati ubbāhikāya imaṁ adhikaraṇaṁ vūpasametuṁ. Yassāyasmato khamati catunnaṁ pācīnakānaṁ bhikkhūnaṁ, catunnaṁ pāveyyakānaṁ bhikkhūnaṁ sammuti, ubbāhikāya imaṁ adhikaraṇaṁ vūpasametuṁ, so tuṇhassa; yassa nakkhamati, so bhāseyya. Sammatā saṅghena cattāro pācīnakā bhikkhū, cattāro pāveyyakā bhikkhū, ubbāhikāya imaṁ adhikaraṇaṁ vūpasametuṁ. Khamati saṅghassa, tasmā tuṇhī, evametaṁ dhārayāmī”ti. Tena kho pana samayena ajito nāma bhikkhu dasavasso saṅghassa pātimokkhuddesako hoti. Atha kho saṅgho āyasmantampi ajitaṁ sammannati— therānaṁ bhikkhūnaṁ āsanapaññāpakaṁ. Atha kho therānaṁ bhikkhūnaṁ etadahosi— “kattha nu kho mayaṁ imaṁ adhikaraṇaṁ vūpasameyyāmā”ti? Atha kho therānaṁ bhikkhūnaṁ etadahosi— “ayaṁ kho vālikārāmo ramaṇīyo appasaddo appanigghoso. Yannūna mayaṁ vālikārāme imaṁ adhikaraṇaṁ vūpasameyyāmā”ti. Atha kho therā bhikkhū vālikārāmaṁ agamaṁsu— taṁ adhikaraṇaṁ vinicchinitukāmā. Atha kho āyasmā revato saṅghaṁ ñāpesi— “Suṇātu me, bhante, saṅgho. Yadi saṅghassa pattakallaṁ, ahaṁ āyasmantaṁ sabbakāmiṁ vinayaṁ puccheyyan”ti. Āyasmā sabbakāmī saṅghaṁ ñāpesi— “Suṇātu me, āvuso, saṅgho. Yadi saṅghassa pattakallaṁ, ahaṁ revatena vinayaṁ puṭṭho vissajjeyyan”ti.