“Yesaṁ kho, visākhe, sataṁ piyāni, sataṁ tesaṁ dukkhāni; yesaṁ navuti piyāni, navuti tesaṁ dukkhāni; yesaṁ asīti piyāni, asīti tesaṁ dukkhāni; yesaṁ sattati piyāni, sattati tesaṁ dukkhāni; yesaṁ saṭṭhi piyāni, saṭṭhi tesaṁ dukkhāni; yesaṁ paññāsaṁ piyāni, paññāsaṁ tesaṁ dukkhāni; yesaṁ cattārīsaṁ piyāni, cattārīsaṁ tesaṁ dukkhāni, yesaṁ tiṁsaṁ piyāni, tiṁsaṁ tesaṁ dukkhāni; yesaṁ vīsati piyāni, vīsati tesaṁ dukkhāni, yesaṁ dasa piyāni, dasa tesaṁ dukkhāni; yesaṁ nava piyāni, nava tesaṁ dukkhāni; yesaṁ aṭṭha piyāni, aṭṭha tesaṁ dukkhāni; yesaṁ satta piyāni, satta tesaṁ dukkhāni; yesaṁ cha piyāni, cha tesaṁ dukkhāni; yesaṁ pañca piyāni, pañca tesaṁ dukkhāni; yesaṁ cattāri piyāni, cattāri tesaṁ dukkhāni; yesaṁ tīṇi piyāni, tīṇi tesaṁ dukkhāni; yesaṁ dve piyāni, dve tesaṁ dukkhāni; yesaṁ ekaṁ piyaṁ, ekaṁ tesaṁ dukkhaṁ; yesaṁ natthi piyaṁ, natthi tesaṁ dukkhaṁ, asokā te virajā anupāyāsāti vadāmī”ti. Atha kho bhagavā etamatthaṁ viditvā tāyaṁ velāyaṁ imaṁ udānaṁ udānesi: “Ye keci sokā paridevitā vā, Dukkhā va lokasmimanekarūpā; Piyaṁ paṭiccappabhavanti ete, Piye asante na bhavanti ete.