Candaṁ yathā khayātītaṁ, pecca pañjalikā janā; Vandamānā namassanti, evaṁ lokasmi gotamaṁ. Cakkhuṁ loke samuppannaṁ, mayaṁ pucchāma gotamaṁ; Jātiyā brāhmaṇo hoti, udāhu bhavati kammunā; Ajānataṁ no pabrūhi, yathā jānemu brāhmaṇaṁ”. “Tesaṁ vo ahaṁ byakkhissaṁ, (vāseṭṭhāti bhagavā) Anupubbaṁ yathātathaṁ; Jātivibhaṅgaṁ pāṇānaṁ, Aññamaññā hi jātiyo. Tiṇarukkhepi jānātha, na cāpi paṭijānare; Liṅgaṁ jātimayaṁ tesaṁ, aññamaññā hi jātiyo. Tato kīṭe paṭaṅge ca, yāva kunthakipillike; Liṅgaṁ jātimayaṁ tesaṁ, aññamaññā hi jātiyo. Catuppadepi jānātha, Khuddake ca mahallake; Liṅgaṁ jātimayaṁ tesaṁ, Aññamaññā hi jātiyo. Pādūdarepi jānātha, Urage dīghapiṭṭhike; Liṅgaṁ jātimayaṁ tesaṁ, Aññamaññā hi jātiyo. Tato macchepi jānātha, Odake vārigocare; Liṅgaṁ jātimayaṁ tesaṁ, Aññamaññā hi jātiyo. Tato pakkhīpi jānātha, Pattayāne vihaṅgame; Liṅgaṁ jātimayaṁ tesaṁ, Aññamaññā hi jātiyo.