Yo jāgaro ca satimā sampajāno, Samāhito mudito vippasanno ca; Kālena so sammā dhammaṁ parivīmaṁsamāno, Ekodibhūto vihane tamaṁ so. Tasmā have jāgariyaṁ bhajetha, Ātāpī bhikkhu nipako jhānalābhī; Saṁyojanaṁ jātijarāya chetvā, Idheva sambodhimanuttaraṁ phuse”ti. Ayampi attho vutto bhagavatā, iti me sutanti. Dasamaṁ. Āpāyikasutta Vuttañhetaṁ bhagavatā vuttamarahatāti me sutaṁ: “Dveme, bhikkhave, āpāyikā nerayikā idamappahāya. Katame dve? Yo ca abrahmacārī brahmacāripaṭiñño, yo ca paripuṇṇaṁ parisuddhaṁ brahmacariyaṁ carantaṁ amūlakena abrahmacariyena anuddhaṁseti. Ime kho, bhikkhave, dve āpāyikā nerayikā idamappahāyā”ti. Etamatthaṁ bhagavā avoca. Tatthetaṁ iti vuccati: “Abhūtavādī nirayaṁ upeti, Yo vāpi katvā na karomi cāha; Ubhopi te pecca samā bhavanti, Nihīnakammā manujā parattha. Kāsāvakaṇṭhā bahavo, pāpadhammā asaññatā; Pāpā pāpehi kammehi, nirayaṁ te upapajjare.