Ekaccānaṁ na dadāti, ekaccānaṁ pavecchati; Taṁ ve padesavassīti, āhu medhāvino janā. Subhikkhavāco puriso, sabbabhūtānukampako; Āmodamāno pakireti, detha dethāti bhāsati. Yathāpi megho thanayitvā, gajjayitvā pavassati; Thalaṁ ninnañca pūreti, abhisandantova vārinā. Evamevaṁ idhekacco, puggalo hoti tādiso; Dhammena saṁharitvāna, uṭṭhānādhigataṁ dhanaṁ; Tappeti annapānena, sammā patte vanibbake”ti. Ayampi attho vutto bhagavatā, iti me sutanti. Chaṭṭhaṁ. Sukhapatthanāsutta Vuttañhetaṁ bhagavatā vuttamarahatāti me sutaṁ: “Tīṇimāni, bhikkhave, sukhāni patthayamāno sīlaṁ rakkheyya paṇḍito. Katamāni tīṇi? Pasaṁsā me āgacchatūti sīlaṁ rakkheyya paṇḍito, bhogā me uppajjantūti sīlaṁ rakkheyya paṇḍito, kāyassa bhedā paraṁ maraṇā sugatiṁ saggaṁ lokaṁ upapajjissāmīti sīlaṁ rakkheyya paṇḍito. Imāni kho, bhikkhave, tīṇi sukhāni patthayamāno sīlaṁ rakkheyya paṇḍito”ti. Etamatthaṁ bhagavā avoca. Tatthetaṁ iti vuccati: “Sīlaṁ rakkheyya medhāvī, patthayāno tayo sukhe; Pasaṁsaṁ vittalābhañca, pecca sagge pamodanaṁ.