Evaṁ me sutaṁ— ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Atha kho aññatarā devatā abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṁ jetavanaṁ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhāsi. Ekamantaṁ ṭhitā kho sā devatā bhagavantaṁ gāthāya ajjhabhāsi: “Parābhavantaṁ purisaṁ, mayaṁ pucchāma gotama; Bhavantaṁ puṭṭhumāgamma, kiṁ parābhavato mukhaṁ”. “Suvijāno bhavaṁ hoti, suvijāno parābhavo; Dhammakāmo bhavaṁ hoti, dhammadessī parābhavo”. “Iti hetaṁ vijānāma, paṭhamo so parābhavo; Dutiyaṁ bhagavā brūhi, kiṁ parābhavato mukhaṁ”. “Asantassa piyā honti, sante na kurute piyaṁ; Asataṁ dhammaṁ roceti, taṁ parābhavato mukhaṁ”. “Iti hetaṁ vijānāma, dutiyo so parābhavo; Tatiyaṁ bhagavā brūhi, kiṁ parābhavato mukhaṁ”. “Niddāsīlī sabhāsīlī, anuṭṭhātā ca yo naro; Alaso kodhapaññāṇo, taṁ parābhavato mukhaṁ”.