Ete ca vidvā manaso vitakke, Ātāpiyo saṁvaratī satīmā; Anugate manaso uppilāve, Asesamete pajahāsi buddho”ti. Paṭhamaṁ. Uddhatasutta Evaṁ me sutaṁ— ekaṁ samayaṁ bhagavā kusinārāyaṁ viharati upavattane mallānaṁ sālavane. Tena kho pana samayena sambahulā bhikkhū bhagavato avidūre araññakuṭikāyaṁ viharanti uddhatā unnaḷā capalā mukharā vikiṇṇavācā muṭṭhassatino asampajānā asamāhitā vibbhantacittā pākatindriyā. Addasā kho bhagavā te sambahule bhikkhū avidūre araññakuṭikāyaṁ viharante uddhate unnaḷe capale mukhare vikiṇṇavāce muṭṭhassatino asampajāne asamāhite vibbhantacitte pākatindriye. Atha kho bhagavā etamatthaṁ viditvā tāyaṁ velāyaṁ imaṁ udānaṁ udānesi: “Arakkhitena kāyena, micchādiṭṭhihatena ca; Thinamiddhābhibhūtena, vasaṁ mārassa gacchati. Tasmā rakkhitacittassa, sammāsaṅkappagocaro; Sammādiṭṭhipurekkhāro, ñatvāna udayabbayaṁ; Thinamiddhābhibhū bhikkhu, sabbā duggatiyo jahe”ti. Dutiyaṁ. Gopālakasutta Evaṁ me sutaṁ— ekaṁ samayaṁ bhagavā kosalesu cārikaṁ carati mahatā bhikkhusaṅghena saddhiṁ. Atha kho bhagavā maggā okkamma yena aññataraṁ rukkhamūlaṁ tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā paññatte āsane nisīdi.