Ratanasutta Yānīdha bhūtāni samāgatāni, Bhummāni vā yāni va antalikkhe; Sabbeva bhūtā sumanā bhavantu, Athopi sakkacca suṇantu bhāsitaṁ. Tasmā hi bhūtā nisāmetha sabbe, Mettaṁ karotha mānusiyā pajāya; Divā ca ratto ca haranti ye baliṁ, Tasmā hi ne rakkhatha appamattā. Yaṁ kiñci vittaṁ idha vā huraṁ vā, Saggesu vā yaṁ ratanaṁ paṇītaṁ; Na no samaṁ atthi tathāgatena, Idampi buddhe ratanaṁ paṇītaṁ; Etena saccena suvatthi hotu. Khayaṁ virāgaṁ amataṁ paṇītaṁ, Yadajjhagā sakyamunī samāhito; Na tena dhammena samatthi kiñci, Idampi dhamme ratanaṁ paṇītaṁ; Etena saccena suvatthi hotu. Yaṁ buddhaseṭṭho parivaṇṇayī suciṁ, Samādhimānantarikaññamāhu; Samādhinā tena samo na vijjati, Idampi dhamme ratanaṁ paṇītaṁ; Etena saccena suvatthi hotu. Ye puggalā aṭṭha sataṁ pasatthā, Cattāri etāni yugāni honti; Te dakkhiṇeyyā sugatassa sāvakā, Etesu dinnāni mahapphalāni; Idampi saṅghe ratanaṁ paṇītaṁ, Etena saccena suvatthi hotu.