ขุททกนิกาย ขุททกปาฐ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๕ · หน้า ๔๐๙
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Nadīnamapi sotāni, ayaṁ vāto visosaye; Kiñca me pahitattassa, lohitaṁ nupasussaye. Lohite sussamānamhi, Pittaṁ semhañca sussati; Maṁsesu khīyamānesu, Bhiyyo cittaṁ pasīdati; Bhiyyo sati ca paññā ca, Samādhi mama tiṭṭhati. Tassa mevaṁ viharato, Pattassuttamavedanaṁ; Kāmesu nāpekkhate cittaṁ, Passa sattassa suddhataṁ. Kāmā te paṭhamā senā, Dutiyā arati vuccati; Tatiyā khuppipāsā te, Catutthī taṇhā pavuccati. Pañcamaṁ thinamiddhaṁ te, Chaṭṭhā bhīrū pavuccati; Sattamī vicikicchā te, Makkho thambho te aṭṭhamo. Lābho siloko sakkāro, Micchāladdho ca yo yaso; Yo cattānaṁ samukkaṁse, Pare ca avajānati. Esā namuci te senā, Kaṇhassābhippahārinī; Na naṁ asūro jināti, Jetvā ca labhate sukhaṁ. Esa muñjaṁ parihare, Dhiratthu mama jīvitaṁ; Saṅgāme me mataṁ seyyo, Yañce jīve parājito. Pagāḷhettha na dissanti, Eke samaṇabrāhmaṇā; Tañca maggaṁ na jānanti, Yena gacchanti subbatā. Samantā dhajiniṁ disvā, Yuttaṁ māraṁ savāhanaṁ; Yuddhāya paccuggacchāmi, Mā maṁ ṭhānā acāvayi.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้