“Āgatāni hi mantesu, Mahāpurisalakkhaṇā; Dvattiṁsāni ca byākkhātā, Samattā anupubbaso. Yassete honti gattesu, Mahāpurisalakkhaṇā; Dveyeva tassa gatiyo, Tatiyā hi na vijjati. Sace agāraṁ āvasati, Vijeyya pathaviṁ imaṁ; Adaṇḍena asatthena, Dhammena manusāsati. Sace ca so pabbajati, Agārā anagāriyaṁ; Vivaṭṭacchado sambuddho, Arahā bhavati anuttaro. Jātiṁ gottañca lakkhaṇaṁ, Mante sisse punāpare; Muddhaṁ muddhādhipātañca, Manasāyeva pucchatha. Anāvaraṇadassāvī, Yadi buddho bhavissati; Manasā pucchite pañhe, Vācāya vissajessati”. Bāvarissa vaco sutvā, Sissā soḷasa brāhmaṇā; Ajito tissametteyyo, Puṇṇako atha mettagū. Dhotako upasīvo ca, Nando ca atha hemako; Todeyya-kappā dubhayo, Jatukaṇṇī ca paṇḍito. Bhadrāvudho udayo ca, Posālo cāpi brāhmaṇo; Mogharājā ca medhāvī, Piṅgiyo ca mahāisi. Paccekagaṇino sabbe, Sabbalokassa vissutā; Jhāyī jhānaratā dhīrā, Pubbavāsanavāsitā.