Atha kho suppavāsā koliyadhītā sattāhaṁ buddhappamukhaṁ bhikkhusaṅghaṁ paṇītena khādanīyena bhojanīyena sahatthā santappesi sampavāresi, tañca dārakaṁ bhagavantaṁ vandāpesi sabbañca bhikkhusaṅghaṁ. Atha kho āyasmā sāriputto taṁ dārakaṁ etadavoca: “kacci te, dāraka, khamanīyaṁ, kacci yāpanīyaṁ, kacci na kiñci dukkhan”ti? “Kuto me, bhante sāriputta, khamanīyaṁ, kuto yāpanīyaṁ. Satta me vassāni lohitakumbhiyaṁ vutthānī”ti. Atha kho suppavāsā koliyadhītā: “putto me dhammasenāpatinā saddhiṁ mantetī”ti attamanā pamuditā pītisomanassajātā ahosi. Atha kho bhagavā suppavāsaṁ koliyadhītaraṁ attamanaṁ pamuditaṁ pītisomanassajātaṁ viditvā suppavāsaṁ koliyadhītaraṁ etadavoca: “iccheyyāsi tvaṁ, suppavāse, aññampi evarūpaṁ puttan”ti? “Iccheyyāmahaṁ, bhagavā, aññānipi evarūpāni satta puttānī”ti. Atha kho bhagavā etamatthaṁ viditvā tāyaṁ velāyaṁ imaṁ udānaṁ udānesi: “Asātaṁ sātarūpena, piyarūpena appiyaṁ; Dukkhaṁ sukhassa rūpena, pamattamativattatī”ti. Aṭṭhamaṁ. Visākhāsutta