Vitakkasutta Vuttañhetaṁ bhagavatā vuttamarahatāti me sutaṁ: “Tathāgataṁ, bhikkhave, arahantaṁ sammāsambuddhaṁ dve vitakkā bahulaṁ samudācaranti— khemo ca vitakko, paviveko ca. Abyāpajjhārāmo, bhikkhave, tathāgato abyāpajjharato. Tamenaṁ, bhikkhave, tathāgataṁ abyāpajjhārāmaṁ abyāpajjharataṁ eseva vitakko bahulaṁ samudācarati: ‘imāyāhaṁ iriyāya na kañci byābādhemi tasaṁ vā thāvaraṁ vā’ti. Pavivekārāmo, bhikkhave, tathāgato pavivekarato. Tamenaṁ, bhikkhave, tathāgataṁ pavivekārāmaṁ pavivekarataṁ eseva vitakko bahulaṁ samudācarati: ‘yaṁ akusalaṁ taṁ pahīnan’ti. Tasmātiha, bhikkhave, tumhepi abyāpajjhārāmā viharatha abyāpajjharatā. Tesaṁ vo, bhikkhave, tumhākaṁ abyāpajjhārāmānaṁ viharataṁ abyāpajjharatānaṁ eseva vitakko bahulaṁ samudācarissati: ‘imāya mayaṁ iriyāya na kañci byābādhema tasaṁ vā thāvaraṁ vā’ti. Pavivekārāmā, bhikkhave, viharatha pavivekaratā. Tesaṁ vo, bhikkhave, tumhākaṁ pavivekārāmānaṁ viharataṁ pavivekaratānaṁ eseva vitakko bahulaṁ samudācarissati: ‘kiṁ akusalaṁ, kiṁ appahīnaṁ, kiṁ pajahāmā’”ti. Etamatthaṁ bhagavā avoca. Tatthetaṁ iti vuccati: “Tathāgataṁ buddhamasayhasāhinaṁ, Duve vitakkā samudācaranti naṁ; Khemo vitakko paṭhamo udīrito, Tato viveko dutiyo pakāsito. Tamonudaṁ pāragataṁ mahesiṁ, Taṁ pattipattaṁ vasimaṁ anāsavaṁ; Visantaraṁ taṇhakkhaye vimuttaṁ, Taṁ ve muniṁ antimadehadhāriṁ; Mārañjahaṁ brūmi jarāya pāraguṁ.