ขุททกนิกาย ขุททกปาฐ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๕ · หน้า ๒๓๙
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Vuttañhetaṁ bhagavatā vuttamarahatāti me sutaṁ: “Idhāhaṁ, bhikkhave, ekaccaṁ puggalaṁ paduṭṭhacittaṁ evaṁ cetasā ceto paricca pajānāmi: ‘imamhi cāyaṁ samaye puggalo kālaṁ kareyya yathābhataṁ nikkhitto evaṁ niraye’. Taṁ kissa hetu? Cittaṁ hissa, bhikkhave, paduṭṭhaṁ. Cetopadosahetu kho pana, bhikkhave, evam’idhekacce sattā kāyassa bhedā paraṁ maraṇā apāyaṁ duggatiṁ vinipātaṁ nirayaṁ upapajjantī”ti. Etamatthaṁ bhagavā avoca. Tatthetaṁ iti vuccati: “Paduṭṭhacittaṁ ñatvāna, ekaccaṁ idha puggalaṁ; Etamatthañca byākāsi, buddho bhikkhūna santike. Imamhi cāyaṁ samaye, kālaṁ kayirātha puggalo; Nirayaṁ upapajjeyya, cittaṁ hissa padūsitaṁ. Yathā haritvā nikkhipeyya, evamevaṁ tathāvidho; Cetopadosahetu hi, sattā gacchanti duggatin”ti. Ayampi attho vutto bhagavatā, iti me sutanti. Dasamaṁ. Dutiyo vaggo. Tassuddānaṁ Moho kodho atha makkho, Vijjā taṇhā sekhaduve ca; Bhedo sāmaggipuggalo, Vaggamāhu dutiyanti vuccatīti.

หัวข้อ (สรุปโดย AI) เอกนิบาต วรรคที่ ๒ - อวิชชา ตัณหา มิตรดี และสังฆเภท
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า
เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้