‘Siyā aññenapi pariyāyena sammā dvayatānupassanā’ti, iti ce, bhikkhave, pucchitāro assu; ‘siyā’tissu vacanīyā. Kathañca siyā? Yaṁ, bhikkhave, sadevakassa lokassa samārakassa sabrahmakassa sassamaṇabrāhmaṇiyā pajāya sadevamanussāya idaṁ sukhanti upanijjhāyitaṁ, tadamariyānaṁ etaṁ dukkhanti yathābhūtaṁ sammappaññāya sudiṭṭhaṁ, ayamekānupassanā. Yaṁ, bhikkhave, sadevakassa …pe… sadevamanussāya idaṁ dukkhanti upanijjhāyitaṁ tadamariyānaṁ etaṁ sukhanti yathābhūtaṁ sammappaññāya sudiṭṭhaṁ, ayaṁ dutiyānupassanā. Evaṁ sammā dvayatānupassino kho, bhikkhave, bhikkhuno appamattassa ātāpino pahitattassa viharato dvinnaṁ phalānaṁ aññataraṁ phalaṁ pāṭikaṅkhaṁ— diṭṭheva dhamme aññā, sati vā upādisese anāgāmitāti. Idamavoca bhagavā. Idaṁ vatvāna sugato athāparaṁ etadavoca satthā: “Rūpā saddā rasā gandhā, Phassā dhammā ca kevalā; Iṭṭhā kantā manāpā ca, Yāvatatthīti vuccati. Sadevakassa lokassa, Ete vo sukhasammatā; Yattha cete nirujjhanti, Taṁ nesaṁ dukkhasammataṁ. Sukhanti diṭṭhamariyehi, Sakkāyassuparodhanaṁ; Paccanīkamidaṁ hoti, Sabbalokena passataṁ. Yaṁ pare sukhato āhu, Tadariyā āhu dukkhato; Yaṁ pare dukkhato āhu, Tadariyā sukhato vidū. Passa dhammaṁ durājānaṁ, Sampamūḷhetthaviddasu; Nivutānaṁ tamo hoti, Andhakāro apassataṁ. Satañca vivaṭaṁ hoti, Āloko passatāmiva; Santike na vijānanti, Magā dhammassa kovidā.