“Avijjā, bhikkhave, pubbaṅgamā akusalānaṁ dhammānaṁ samāpattiyā anvadeva ahirikaṁ anottappaṁ; vijjā ca kho, bhikkhave, pubbaṅgamā kusalānaṁ dhammānaṁ samāpattiyā anvadeva hirottappan”ti. Etamatthaṁ bhagavā avoca. Tatthetaṁ iti vuccati: “Yā kācimā duggatiyo, asmiṁ loke paramhi ca; Avijjāmūlikā sabbā, icchālobhasamussayā. Yato ca hoti pāpiccho, ahirīko anādaro; Tato pāpaṁ pasavati, apāyaṁ tena gacchati. Tasmā chandañca lobhañca, avijjañca virājayaṁ; Vijjaṁ uppādayaṁ bhikkhu, sabbā duggatiyo jahe”ti. Ayampi attho vutto bhagavatā, iti me sutanti. Tatiyaṁ. Paṭhamabhāṇavāro. Paññāparihīnasutta Vuttañhetaṁ bhagavatā vuttamarahatāti me sutaṁ: “Te, bhikkhave, sattā suparihīnā ye ariyāya paññāya parihīnā. Te diṭṭheva dhamme dukkhaṁ viharanti savighātaṁ saupāyāsaṁ sapariḷāhaṁ; kāyassa bhedā paraṁ maraṇā duggati pāṭikaṅkhā. Te, bhikkhave, sattā aparihīnā ye ariyāya paññāya aparihīnā. Te diṭṭheva dhamme sukhaṁ viharanti avighātaṁ anupāyāsaṁ apariḷāhaṁ; kāyassa bhedā paraṁ maraṇā sugati pāṭikaṅkhā”ti. Etamatthaṁ bhagavā avoca. Tatthetaṁ iti vuccati: “Paññāya parihānena, passa lokaṁ sadevakaṁ; Niviṭṭhaṁ nāmarūpasmiṁ, idaṁ saccanti maññati.