Tena kho pana samayena sakko devānamindo āyasmato mahākassapassa piṇḍapātaṁ dātukāmo hoti. Pesakāravaṇṇaṁ abhinimminitvā tantaṁ vināti. Sujā asurakaññā tasaraṁ pūreti. Atha kho āyasmā mahākassapo rājagahe sapadānaṁ piṇḍāya caramāno yena sakkassa devānamindassa nivesanaṁ tenupasaṅkami. Addasā kho sakko devānamindo āyasmantaṁ mahākassapaṁ dūratova āgacchantaṁ. Disvāna gharā nikkhamitvā paccuggantvā hatthato pattaṁ gahetvā gharaṁ pavisitvā ghaṭiyā odanaṁ uddharitvā pattaṁ pūretvā āyasmato mahākassapassa adāsi. So ahosi piṇḍapāto anekasūpo anekabyañjano anekarasabyañjano. Atha kho āyasmato mahākassapassa etadahosi: “ko nu kho ayaṁ satto yassāyaṁ evarūpo iddhānubhāvo”ti? Atha kho āyasmato mahākassapassa etadahosi: “sakko kho ayaṁ devānamindo”ti. Iti viditvā sakkaṁ devānamindaṁ etadavoca: “kataṁ kho te idaṁ, kosiya; mā punapi evarūpamakāsī”ti. “Amhākampi, bhante kassapa, puññena attho; amhākampi puññena karaṇīyan”ti. Atha kho sakko devānamindo āyasmantaṁ mahākassapaṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā vehāsaṁ abbhuggantvā ākāse antalikkhe tikkhattuṁ udānaṁ udānesi: “aho dānaṁ paramadānaṁ kassape suppatiṭṭhitaṁ. Aho dānaṁ paramadānaṁ kassape suppatiṭṭhitaṁ. Aho dānaṁ paramadānaṁ kassape suppatiṭṭhitan”ti. Assosi kho bhagavā dibbāya sotadhātuyā visuddhāya atikkantamānusikāya sakkassa devānamindassa vehāsaṁ abbhuggantvā ākāse antalikkhe tikkhattuṁ udānaṁ udānentassa: “aho dānaṁ paramadānaṁ kassape suppatiṭṭhitaṁ. Aho dānaṁ paramadānaṁ kassape suppatiṭṭhitaṁ. Aho dānaṁ paramadānaṁ kassape suppatiṭṭhitan”ti. Atha kho bhagavā etamatthaṁ viditvā tāyaṁ velāyaṁ imaṁ udānaṁ udānesi: “Piṇḍapātikassa bhikkhuno, Attabharassa anaññaposino; Devā pihayanti tādino, Upasantassa sadā satīmato”ti. Sattamaṁ. Piṇḍapātikasutta