Bāvariṁ abhivādetvā, Katvā ca naṁ padakkhiṇaṁ; Jaṭājinadharā sabbe, Pakkāmuṁ uttarāmukhā. Aḷakassa patiṭṭhānaṁ, Purimāhissatiṁ tadā; Ujjeniñcāpi gonaddhaṁ, Vedisaṁ vanasavhayaṁ. Kosambiñcāpi sāketaṁ, Sāvatthiñca puruttamaṁ; Setabyaṁ kapilavatthuṁ, Kusinārañca mandiraṁ. Pāvañca bhoganagaraṁ, Vesāliṁ māgadhaṁ puraṁ; Pāsāṇakaṁ cetiyañca, Ramaṇīyaṁ manoramaṁ. Tasitovudakaṁ sītaṁ, Mahālābhaṁva vāṇijo; Chāyaṁ ghammābhitattova, Turitā pabbatamāruhuṁ. Bhagavā tamhi samaye, Bhikkhusaṅghapurakkhato; Bhikkhūnaṁ dhammaṁ deseti, Sīhova nadatī vane. Ajito addasa buddhaṁ, Sataraṁsiṁva bhāṇumaṁ; Candaṁ yathā pannarase, Pāripūriṁ upāgataṁ. Athassa gatte disvāna, Paripūrañca byañjanaṁ; Ekamantaṁ ṭhito haṭṭho, Manopañhe apucchatha. “Ādissa jammanaṁ brūhi, Gottaṁ brūhi salakkhaṇaṁ; Mantesu pāramiṁ brūhi, Kati vāceti brāhmaṇo”. “Vīsaṁ vassasataṁ āyu, So ca gottena bāvarī; Tīṇissa lakkhaṇā gatte, Tiṇṇaṁ vedāna pāragū.