รูปและเสวยเวทนาอยู่ ทุกข์สิ้นไปและไม่สั่งสม

ทุกข์ โดยประการใด บุคคลนั้นเป็นผู้มีสติเที่ยวไป

โดยประการนั้น เมื่อไม่สั่งสมทุกข์อยู่อย่างนี้ บัณ-

ฑิตกล่าวว่า ใกล้นิพพาน. บุคคลนั้นได้ฟังเสียง

แล้ว มีสติไม่กำหนัดในเสียงทั้งหลาย มีจิตคลาย

กำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งไม่มีความติดในอารมณ์

นั้นตั้งอยู่ บุคคลนั้นเมื่อได้ฟังเสียงและเสวยเวทนา

อยู่ ทุกข์สิ้นไปและไม่สั่งสมทุกข์ โดยประการใด

บุคคลนั้นเป็นผู้มีสติเที่ยวไป โดยประการนั้น

เมื่อไม่สั่งสมทุกข์อยู่อย่างนี้ บัณฑิตกล่าวว่า ใกล้

นิพพาน. บุคคลนั้นเมื่อดมกลิ่นแล้วมีสติไม่

กำหนัดในกลิ่นทั้งหลาย มีจิตคลายกำหนัดเสวย

อารมณ์นั้น ทั้งไม่มีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่

บุคคลนั้นเมื่อดมกลิ่นและเสวยเวทนาอยู่ ทุกข์สิ้น

ไปและไม่สั่งสมทุกข์ โดยประการใด บุคคลนั้น

เป็นผู้มีสติเที่ยวไป โดยประการนั้น เมื่อไม่

สั่งสมทุกข์อยู่อย่างนี้ บัณฑิตกล่าวว่า ใกล้นิพพาน

บุคคลนั้น ลิ้มรสแล้ว มีสติไม่กำหนัดในรส

ทั้งหลาย มีจิตคลายกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้ง

ไม่มีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ บุคคลนั้นเมื่อ

ลิ้มรสและเสวยเวทนาอยู่ ทุกข์สิ้นไปและไม่สั่งสม