สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค
ฉบับ มมร. · เล่ม ๒๘ · หน้า ๓๗๙ · ข้อ 316
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ย่อมน้ำเหลืองไหลออก ย่อมไหม้ และย่อมทรุดโทรมฉันใด กายทั้งสิ้น ย่อมน้ำเหลืองไหลออก ย่อมไหม้ และย่อมทรุดโทรม แม้เพราะความ กำเริบของอาโปธาตุ เตโชราตุ และวาโยธาตุ ฉันนั้น.

ด้วยเหตุนั้น อรรถกถาจารย์ทั้งหลาย จึงกล่าวไว้ว่า

ร่างกายที่ถูกงูปากไม้กัดเอาแล้ว ย่อมแข็ง

กระด้างไป ร่างภายนั้น เพราะปฐวีธาตุกำเริบ ก็

ย่อมแข็งกระด้าง ดังงูปากไม้กัด ฉะนั้น ก็มี

ร่างกายที่ถูกงูปากเน่ากัดเอาแล้ว ย่อมเน่าไป

ร่างกายนั้น เพราะอาโปธาตุกำเริบ ก็ย่อมเน่า

ดังงูปากเน่ากัด ฉะนั้น ก็มี

ร่างกายที่ถูกงูปากไฟกัดเอาแล้ว ย่อมร้อน

ไหม้ ร่างกายนั้น เพราะเตโชธาตุกำเริบ ก็ย่อม

ร้อนไหม้ ดังงูปากไฟกัด ฉะนั้น ก็มี

ร่างกายที่ถูกงูปากศัสตรากัดเอาแล้ว ย่อม

ขาดแหว่ง ร่างกายนั้น เพราะวาโยธาตุกำเริบ ก็

ย่อมขาดแหว่ง ดังงูปากศัสตรากัด ฉะนั้น.

ในข้อนี้ พึงทราบส่วนประกอบของสรีระโดยพิเศษ ด้วยประการ ฉะนี้ก่อน