สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค
ฉบับ มมร. · เล่ม ๒๘ · หน้า ๑๕๖ · ข้อ 136
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ทุกข์ โดยประการใด บุคคลนั้นเป็นผู้มีสติเที่ยวไป

โดยประการนั้น เมื่อไม่สั่งสมอยู่อย่างนี้ บัณฑิต

กล่าวว่า ใกล้นิพพาน. บุคคลนั้นถูกต้องผัสสะ

แล้ว มีจิตไม่กำหนัดในผัสสะทั้งหลาย มีจิต

คลายกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งไม่มีความติดใจ

อารมณ์นั้นตั้งอยู่ บุคคลนั้นเมื่อถูกต้องผัสสะและ

เสวยเวทนาอยู่ ทุกข์สิ้นไปและไม่สั่งสมทุกข์ โดย

ประการใด บุคคลนั้นเป็นผู้มีสติเที่ยวไป โดย

ประการนั้น เมื่อไม่สั่งสมทุกข์อยู่อย่างนี้ บัณฑิต

กล่าวว่า ใกล้นิพพาน. บุคคลนั้นรู้ธรรมารมณ์แล้ว

มีสติไม่กำหนัดในธรรมารมณ์ทั้งหลาย มีจิตคลาย

กำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งไม่มีความติดใจ

อารมณ์นั้นตั้งอยู่ บุคคลนั้นเมื่อรู้ธรรมารมณ์และ

เสวยเวทนาอยู่ ทุกข์สิ้นไปและไม่สั่งสมทุกข์

โดยประการใด บุคคลนั้นเป็นผู้มีสติเที่ยวไป โดย

ประการนั้น เมื่อไม่สั่งสมทุกข์อยู่อย่างนี้ บัณฑิต

กล่าวว่าใกล้นิพพาน.

ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ข้าพระองค์รู้ทั่วถึงเนื้อความแห่งธรรมที่ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสโดยย่อนี้ได้โดยพิสดาร ด้วยประการนี้.

[๑๓๖] พ. ดูก่อนมาลุกยบุตร สาธุ ๆ เธอรู้ทั่วถึงเนื้อความแห่ง ธรรมที่เรากล่าวโดยย่อได้โดยพิสดารดีอยู่แล ว่า