“Kodhano upanāhī ca, pāpamakkhī ca yo naro; Vipannadiṭṭhi māyāvī, taṁ jaññā vasalo iti. Ekajaṁ vā dvijaṁ vāpi, yodha pāṇaṁ vihiṁsati; Yassa pāṇe dayā natthi, taṁ jaññā vasalo iti. Yo hanti parirundhati, gāmāni nigamāni ca; Niggāhako samaññāto, taṁ jaññā vasalo iti. Gāme vā yadi vā raññe, yaṁ paresaṁ mamāyitaṁ; Theyyā adinnamādeti, taṁ jaññā vasalo iti. Yo have iṇamādāya, cujjamāno palāyati; Na hi te iṇamatthīti, taṁ jaññā vasalo iti. Yo ve kiñcikkhakamyatā, panthasmiṁ vajantaṁ janaṁ; Hantvā kiñcikkhamādeti, taṁ jaññā vasalo iti. Attahetu parahetu, dhanahetu ca yo naro; Sakkhipuṭṭho musā brūti, taṁ jaññā vasalo iti. Yo ñātīnaṁ sakhīnaṁ vā, dāresu paṭidissati; Sāhasā sampiyena vā, taṁ jaññā vasalo iti. Yo mātaraṁ pitaraṁ vā, jiṇṇakaṁ gatayobbanaṁ; Pahu santo na bharati, taṁ jaññā vasalo iti. Yo mātaraṁ pitaraṁ vā, Bhātaraṁ bhaginiṁ sasuṁ; Hanti roseti vācāya, Taṁ jaññā vasalo iti.