ปริวาร
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๘ · หน้า ๕๐๕
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

“Pañcahupāli, aṅgehi samannāgato sāmaṇerapesako yathābhataṁ nikkhitto evaṁ niraye. Katamehi pañcahi? Chandāgatiṁ gacchati, dosāgatiṁ gacchati, mohāgatiṁ gacchati, bhayāgatiṁ gacchati, pesitāpesitaṁ na jānāti— imehi kho, upāli, pañcahaṅgehi samannāgato sāmaṇerapesako yathābhataṁ nikkhitto evaṁ niraye. Pañcahupāli, aṅgehi samannāgato sāmaṇerapesako yathābhataṁ nikkhitto evaṁ sagge. Katamehi pañcahi? Na chandāgatiṁ gacchati, na dosāgatiṁ gacchati, na mohāgatiṁ gacchati, na bhayāgatiṁ gacchati, pesitāpesitaṁ jānāti— imehi kho, upāli, pañcahaṅgehi samannāgato sāmaṇerapesako yathābhataṁ nikkhitto evaṁ sagge”ti. Āvāsikavaggo niṭṭhito terasamo. Tassuddānaṁ Āvāsikabyākaraṇā, bhattusenāsanāni ca; Bhaṇḍacīvaraggāho ca, cīvarassa ca bhājako. Yāgu phalaṁ khajjakañca, appasāṭiyagāhako; Patto ārāmiko ceva, sāmaṇerena pesakoti.

14. Kathinatthāravagga

“Kati nu kho, bhante, ānisaṁsā kathinatthāre”ti? “Pañcime, upāli, ānisaṁsā kathinatthāre. Katame pañca? Anāmantacāro, asamādānacāro, gaṇabhojanaṁ, yāvadatthacīvaraṁ, yo ca tattha cīvaruppādo so nesaṁ bhavissati— ime kho, upāli, pañca ānisaṁsā kathinatthāre”ti.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้