[๒๒๔๒] อาพาโธยํ อสพฺภิรูโป

กามินฺโท ๑ นรเทเวน ผุฏฺโฐ

ปุตฺตสฺส รโหคโต อสํสิ

คุยฺหํ ปาตุกตํ สุตํ มเมตํ ฯ

[๒๒๔๓] อฏฺฐวงฺกํ มณิรตนํ อุฬารํ

สกฺโก เต อททา ปิตามหสฺส

เทวินฺทสฺส คตํ ตทชฺช หตฺถํ

มาตุ จ รโหคโต อสํสิ

คุยฺหํ ปาตุกตํ สุตํ มเมตํ ฯ

[๒๒๔๔] คุยฺหสฺส หิ คุยฺหเมว สาธุ

น หิ คุยฺหสฺส ปสตฺถมาวิกมฺมํ

อนิปฺผนฺนตาย สเหยฺย ธีโร

นิปฺผนฺนตฺโถว ๒ ยถาสุขํ ภเณยฺย ฯ

น คุยฺหมตฺถํ วิวเรยฺย รกฺเขยฺย นํ ยถา นิธึ

น หิ ปาตุกโต สาธุ คุโยฺห อตฺโถ ปชานตา ฯ

ถิยา คุยฺหํ น สํเสยฺย อมิตฺตสฺส จ ปณฺฑิโต

โย จามิเสน สํหีโร หทยตฺเถโน จ โย นโร

คุยฺหมตฺถมสมฺพุทฺธํ สมฺโพธยติ โย นโร

มนฺตเภทภยา ตสฺส ทาสภูโตว ติติกฺขติ ฯ

ยาวนฺโต ปุริสสฺสตฺถํ คุยฺหํ ชานนฺติ มนฺตินํ #๑ สี. ยุ. กาวินฺโท ฯ ๒ ม. นิปฺผนฺโนว ฯ