การปราบปราม ถึงที่สุดแห่งเวท มี

พรหมจรรย์อันอยู่จบแล้ว ผู้ใดมียัญอัน

น้อมเข้าไปแล้ว บูชาพราหมณ์ผู้นั้น ผู้นั้น

ชื่อว่าย่อมบูชาพระทักขิไณยบุคคลโดยกาล

[๖๖๑] สุนทริกภารทวาชพราหมณ์กราบทูลว่า

การบูชานี้ของข้าพระองค์เป็นอัน

บูชาดีแล้ว เซ่นสรวงดีแล้วเป็นแน่ เพราะ

ข้าพระองค์ได้พบผู้ถึงเวทเช่นนั้น และ

เพราะข้าพระองค์ไม่พบบุคคลเช่นพระองค์

ชนอื่นจึงบริโภคปายาสอันเหลือจากการ

บูชา.

สุนทริกภารทวาชพราหมณ์กราบทูลว่า ท่านพระโคดมผู้เจริญท่าน พราหมณ์ผู้เจริญ เชิญบริโภคเถิด.

[๖๖๒] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า

เราไม่บริโภคโภชนะที่ได้เพราะการ

ขับกล่อม ดูก่อนพราหมณ์ นั่นไม่ใช่ธรรม

ของผู้พิจารณาอยู่ พระพุทธเจ้าทั้งหลาย

ย่อมบรรเทาโภชนะที่ได้เพราะการขับ-

กล่อม ดูก่อนพราหมณ์ เมื่อธรรมมีอยู่

นั่นเป็นความประพฤติ อนึ่ง ท่านจงบำรุง

พระขีณาสพทั้งสิ้น ผู้แสวงหาคุณอันใหญ่

ผู้มีความคะนองอันสงบแล้ว ด้วยสิ่งอื่น