ไปไม่ถอยหลัง ยังที่ซึ่งบุคคลไปแล้วไม่

เศร้าโศก.

เราทำนาอย่างนี้ นาที่เราทำนั้นย่อม

มีผลเป็นอมตะ บุคคลทำนาอย่างนี้แล้ว

ย่อมพ้นจากทุกข์ทั้งปวงได้.

กสิภารทวาชพราหมณ์กราบทูลว่า ท่านพระโคดมผู้เป็นชาวนา ขอจง บริโภคอมฤตผลที่ท่านพระโคดมไถนั้นเถิด.

[๖๗๕] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า

เราไม่พึงบริโภคโภชนะ ซึ่งได้

เพราะความขับกล่อม ดูก่อนพราหมณ์

นี่เป็นธรรมของบุคคลผู้เห็นอรรถและ

ธรรมอยู่ ท่านผู้รู้ทั้งหลาย ย่อมรังเกียจ

โภชนะที่ได้เพราะการขับกล่อม ดูก่อน

พราหมณ์ เมื่อธรรมมีอยู่ ความเป็นไป

(อาชีวะ) นี้ก็ยังมีอยู่ แต่ท่านจงบำรุง

ซึ่งพระขีณาสพทั้งสิ้น ผู้แสวงหาคุณใหญ่

มีความคะนองระงับแล้ว ด้วยข้าวน้ำอัน

อื่น ด้วยว่าการบำรุงนั้นเป็นนาบุญของผู้

มุ่งบุญ.

[๖๗๖] เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสเช่นนี้แล้ว กสิภารทวาชพราหมณ์ ได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า ข้าแต่พระโคดม ภาษิตของพระองค์แจ่มแจ้ง นัก ข้าแต่พระโคดม ภาษิตของพระองค์แจ่มแจ้งนัก พระองค์ทรงประกาศ-