ดูก่อนพราหมณ์ ท่านเผาไม้อยู่อย่า

สำคัญซึ่งความบริสุทธิ์ ก็การเผาไม้นี้เป็น

ของภายนอก ผู้ฉลาดทั้งหลายย่อมไม่กล่าว

ความบริสุทธิ์ด้วยการเผาไม้นั้น ดูก่อน

พราหมณ์ เราละการเผาไม้ซึ่งบุคคล

พึงปรารถนาความบริสุทธิ์ด้วยการเผาไม้

อันเป็นของมีในภายนอก แล้วยังไฟคือ

ญาณให้โพลงภายในตนทีเดียว เราเป็น

พระอรหันต์ มีไฟอันโพลงแล้วเป็นนิตย์

มีจิตตั้งไว้ชอบแล้วเป็นนิตย์ ประพฤติ-

พรหมจรรย์อยู่ ดูก่อนพราหมณ์ มานะแล

เป็นดุจภาระคือหาบของท่าน ความโกรธ

ดุจควัน มุสาวาทเป็นดุจเถ้า ลิ้นเป็น

ประดุจภาชนะเครื่องบูชา หทัยเป็นที่ตั้ง

กองกูณฑ์ ตนที่ฝึกดีแล้ว เป็นความรุ่ง-

เรืองของบุรุษ ดูก่อนพราหมณ์ บุคคลผู้

ถึงเวททั้งหลายนั้นแล อาบให้ห้วงน้ำคือ

ธรรมของบุรุษทั้งหลาย มีท่าคือศีลไม่ขุ่น

มัว อันบิณฑิตทั้งหลายสรรเสริญแล้ว มี

ตัวไม่เปียกแล้ว ย่อมข้ามถึงฝั่ง ดูก่อน

พราหมณ์ สัจธรรม ความสำรวม

พรหมจรรย์ การถึงธรรมอันประเสริฐ

อาศัยในท่ามกลาง ท่านจงกระทำความ