ข้าแต่ท้าวสักกะ ขอพระองค์จงตรัสบอก

ฐานะอันประเสริฐนั้นแก่ข้าพระองค์.

[๘๕๙] ท้าวสักกะตรัสตอบว่า

ที่ใด บุคคลเกียจคร้าน ไม่หมั่น

ถึงความสุขล่วงส่วนได้ สุสิมะ เจ้าจงไป

ณ ที่นั้น และจงพาเราไปให้ถึง ณ ที่นั้น

ด้วยเถิด.

[๘๖๐] สุสิมเทพบุตรทูลว่า

ข้าแต่ท้าวสักกะ ผู้ประเสริฐกว่า

เทวดา ข้าพระองค์ทั้งหลาย จะพึงได้

ความสุขใด โดยไม่ต้องทำการงาน ข้าแต่

ท้าวสักกะ ขอพระองค์จงตรัสบอก

ความสุขนั้นอันประเสริฐ ที่ไม่มีความ

แห้งใจ ไม่มีความคับแค้นแก่ข้าพระองค์

เถิด.

[๘๖๑] ท้าวสักกะตรัสตอบว่า

หากความสุขจะมีได้โดยไม่ต้องทำ

การงาน ไม่ว่าในที่ไหน ๆ ใคร ๆ ย่อม

ยังชีพอยู่ไม่ได้ เพราะนั่นเป็นทางแห่ง

นิพพาน สุสิมะ เจ้าจงไป ณ ที่นั้น และ

จงพาเราไปให้ถึง ณ ที่นั้น ด้วยเถิด.