[๔๘๑] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นั้นมิใช่ พราหมณ์ นั้นเป็นมารผู้มีบาป มาเพื่อประสงค์จะทำปัญญาจักษุของพวกเธอให้ พินาศ.

ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงทราบเนื้อความนั้นแล้ว จึงภาษิต พระคาถานี้ในเวลานั้นว่า

ผู้ใดได้เห็นทุกข์มีกามเป็นเหตุแล้ว

ไฉนผู้นั้นจะพึงน้อมใจไปในกามเล่า บุคคล

ผู้ทราบอุปธิว่า เป็นเครื่องข้องอยู่ในโลก

แล้ว พึงศึกษาเพื่อกำจัดอุปธินั้นเสีย.