รูปอย่างใดอย่างหนึ่งในโลกนี้ ที่ตั้ง

อยู่บนแผ่นดินก็ดี ทั้งตั้งอยู่ในเวหาสก็ดี

ที่อยู่ในแผ่นดินก็ดี ย่อมทรุดโทรม เป็น

ของไม่เที่ยงทั้งหมด บุคคลทั้งหลายผู้

สำนึกตน ย่อมถึงความตกลงอย่างนี้เที่ยว

ไป.

ชนทั้งหลายเป็นผู้ติดแล้ว ในอุปธิ

ทั้งหลายคือ ในรูปอันตนเห็นแล้ว ใน

เสียงอันตนได้ฟังแล้ว ในกลิ่นและรสอัน

ตนได้กระทบแล้ว และในโผฏฐัพพารมณ์

อันตนทราบแล้ว ท่านจงบรรเทาความ

พอใจในถามคุณ ๕ เหล่านั้น เป็นผู้ไม่

หวั่นไหว บุคคลใดไม่ติดอยู่ในกามคุณ ๕

เหล่านั้น บัณฑิตทั้งหลายเรียกบุคคลนั้น

ว่า เป็นมุนี.

วิตกของคนทั้งหลายอาศัยปิยรูปสาต

รูป ๖๐ เป็นอันมาก ตั้งลงแล้วโดยไม่เป็น

ธรรมในหมู่ปุถุชน บุคคลไม่พึงถึงวังวน

กิเลสในอารมณ์ไหน ๆ และบุคคลผู้ไม่

พูดจาชั่วหยาบ จึงชื่อว่าเป็นภิกษุ.

บัณฑิตผู้มีจิตตั้งมั่นแล้วตลอดกาล

นาน ผู้ไม่ลวงโลก ผู้มีปัญญาแก่กล้า ผู้