Tena kho pana samayena vesāliyaṁ āyasmato ajjukassa upaṭṭhākassa gahapatino dve dārakā honti— putto ca bhāgineyyo ca. Atha kho so gahapati āyasmantaṁ ajjukaṁ etadavoca— “imaṁ, bhante, okāsaṁ yo imesaṁ dvinnaṁ dārakānaṁ saddho hoti pasanno tassa ācikkheyyāsī”ti. Tena kho pana samayena tassa gahapatino bhāgineyyo saddho hoti pasanno. Atha kho āyasmā ajjuko taṁ okāsaṁ tassa dārakassa ācikkhi. So tena sāpateyyena kuṭumbañca saṇṭhapesi dānañca paṭṭhapesi. Atha kho tassa gahapatino putto āyasmantaṁ ānandaṁ etadavoca— “ko nu kho, bhante ānanda, pituno dāyajjo— putto vā bhāgineyyo vā”ti? “Putto kho, āvuso, pituno dāyajjo”ti. “Ayaṁ, bhante, ayyo ajjuko amhākaṁ sāpateyyaṁ amhākaṁ methunakassa ācikkhī”ti. “Assamaṇo, āvuso, āyasmā ajjuko”ti. Atha kho āyasmā ajjuko āyasmantaṁ ānandaṁ etadavoca— “dehi me, āvuso ānanda, vinicchayan”ti. Tena kho pana samayena āyasmā upāli āyasmato ajjukassa pakkho hoti. Atha kho āyasmā upāli āyasmantaṁ ānandaṁ etadavoca— “yo nu kho, āvuso ānanda, sāmikena ‘imaṁ okāsaṁ itthannāmassa ācikkheyyāsī’ti vutto tassa ācikkhati, kiṁ so āpajjatī”ti? “Na, bhante, kiñci āpajjati, antamaso dukkaṭamattampī”ti. “Ayaṁ, āvuso, āyasmā ajjuko sāmikena—‘imaṁ okāsaṁ itthannāmassa ācikkhā’ti vutto tassa ācikkhati; anāpatti, āvuso, āyasmato ajjukassā”ti. Tena kho pana samayena bārāṇasiyaṁ āyasmato pilindavacchassa upaṭṭhākakulaṁ corehi upaddutaṁ hoti. Dve ca dārakā nītā honti. Atha kho āyasmā pilindavaccho te dārake iddhiyā ānetvā pāsāde ṭhapesi. Manussā te dārake passitvā— “ayyassāyaṁ pilindavacchassa iddhānubhāvo”ti, āyasmante pilindavacche abhippasīdiṁsu. Bhikkhū ujjhāyanti khiyyanti vipācenti— “kathañhi nāma āyasmā pilindavaccho corehi nīte dārake ānessatī”ti. Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ. “Anāpatti, bhikkhave, iddhimassa iddhivisaye”ti.