“Yo pana bhikkhu samaggassa saṅghassa bhedāya parakkameyya, bhedanasaṁvattanikaṁ vā adhikaraṇaṁ samādāya paggayha tiṭṭheyya, so bhikkhu bhikkhūhi evamassa vacanīyo— ‘māyasmā samaggassa saṅghassa bhedāya parakkami, bhedanasaṁvattanikaṁ vā adhikaraṇaṁ samādāya paggayha aṭṭhāsi. Sametāyasmā saṅghena. Samaggo hi saṅgho sammodamāno avivadamāno ekuddeso phāsu viharatī’ti. Evañca so bhikkhu bhikkhūhi vuccamāno tatheva paggaṇheyya, so bhikkhu bhikkhūhi yāvatatiyaṁ samanubhāsitabbo tassa paṭinissaggāya. Yāvatatiyañce samanubhāsiyamāno taṁ paṭinissajjeyya, iccetaṁ kusalaṁ; no ce paṭinissajjeyya, saṅghādiseso”ti. Yo panāti yo yādiso …pe… bhikkhūti …pe… ayaṁ imasmiṁ atthe adhippeto bhikkhūti. Samaggo nāma saṅgho samānasaṁvāsako samānasīmāyaṁ ṭhito. Bhedāya parakkameyyāti— “kathaṁ ime nānā assu, vinā assu, vaggā assū”ti pakkhaṁ pariyesati, gaṇaṁ bandhati. Bhedanasaṁvattanikaṁ vā adhikaraṇanti aṭṭhārasabhedakaravatthūni. Samādāyāti ādāya. Paggayhāti dīpeyya. Tiṭṭheyyāti na paṭinissajjeyya. So bhikkhūti yo so saṅghabhedako bhikkhu. Bhikkhūhīti