Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena āyasmā udāyī araññe viharati. Tassāyasmato vihāro abhirūpo hoti dassanīyo pāsādiko. Tena kho pana samayena sambahulā itthiyo ārāmaṁ āgamaṁsu vihārapekkhikāyo. Atha kho tā itthiyo yenāyasmā udāyī tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā āyasmantaṁ udāyiṁ etadavocuṁ— “icchāma mayaṁ, bhante, ayyassa vihāraṁ pekkhitun”ti. Atha kho āyasmā udāyī tā itthiyo vihāraṁ pekkhāpetvā tāsaṁ itthīnaṁ vaccamaggaṁ passāvamaggaṁ ādissa vaṇṇampi bhaṇati avaṇṇampi bhaṇati yācatipi āyācatipi pucchatipi paṭipucchatipi ācikkhatipi anusāsatipi akkosatipi. Yā tā itthiyo chinnikā dhuttikā ahirikāyo tā āyasmatā udāyinā saddhiṁ uhasantipi ullapantipi ujjagghantipi uppaṇḍentipi. Yā pana tā itthiyo hirimanā tā nikkhamitvā bhikkhū ujjhāpenti— “idaṁ, bhante, nacchannaṁ nappatirūpaṁ. Sāmikenapi mayaṁ evaṁ vuttā na iccheyyāma, kiṁ panāyyena udāyinā”ti. Ye te bhikkhū appicchā …pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti— “kathañhi nāma āyasmā udāyī mātugāmaṁ duṭṭhullāhi vācāhi obhāsissatī”ti. Atha kho te bhikkhū āyasmantaṁ udāyiṁ