Atha kho āyasmā sobhito bhikkhū āmantesi— “ahaṁ, āvuso, pañca kappasatāni anussarāmī”ti. Bhikkhū ujjhāyanti khiyyanti vipācenti— “kathañhi nāma āyasmā sobhito evaṁ vakkhati— ‘ahaṁ, āvuso, pañca kappasatāni anussarāmī’ti. Uttarimanussadhammaṁ āyasmā sobhito ullapatī”ti. Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ. “Atthesā, bhikkhave, sobhitassa. Sā ca kho ekāyeva jāti. Saccaṁ, bhikkhave, sobhito āha. Anāpatti, bhikkhave, sobhitassā”ti. Catutthapārājikaṁ samattaṁ. Uddiṭṭhā kho āyasmanto cattāro pārājikā dhammā, yesaṁ bhikkhu aññataraṁ vā aññataraṁ vā āpajjitvā na labhati bhikkhūhi saddhiṁ saṁvāsaṁ, yathā pure tathā pacchā, pārājiko hoti asaṁvāso. Tatthāyasmante pucchāmi— “kaccittha parisuddhā”? Dutiyampi pucchāmi— “kaccittha parisuddhā”? Tatiyampi pucchāmi— “kaccittha parisuddhā”? Parisuddhetthāyasmanto, tasmā tuṇhī, evametaṁ dhārayāmīti. Pārājikaṁ niṭṭhitaṁ. Tassuddānaṁ Methunādinnādānañca, manussaviggahuttari; Pārājikāni cattāri, chejjavatthū asaṁsayāti. Pārājikakaṇḍaṁ niṭṭhitaṁ.