มหาวิภังค์ ภาค ๑
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๑ · หน้า ๑๗๔
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Āpannoti pāpiccho icchāpakato asantaṁ abhūtaṁ uttarimanussadhammaṁ ullapitvā pārājikaṁ āpattiṁ āpanno hoti. Visuddhāpekkhoti gihī vā hotukāmo upāsako vā hotukāmo ārāmiko vā hotukāmo sāmaṇero vā hotukāmo. Ajānamevaṁ, āvuso, avacaṁ—jānāmi, apassaṁ passāmīti nāhaṁ ete dhamme jānāmi, nāhaṁ ete dhamme passāmi, natthi ca ete dhammā mayi, na cāhaṁ etesu dhammesu sandissāmīti. Tucchaṁ musā vilapinti tucchakaṁ mayā bhaṇitaṁ, musā mayā bhaṇitaṁ, abhūtaṁ mayā bhaṇitaṁ, ajānantena mayā bhaṇitaṁ. Aññatra adhimānāti ṭhapetvā adhimānaṁ. Ayampīti purime upādāya vuccati. Pārājiko hotīti seyyathāpi nāma tālo matthakacchinno abhabbo puna virūḷhiyā; evameva bhikkhu pāpiccho icchāpakato asantaṁ abhūtaṁ uttarimanussadhammaṁ ullapitvā assamaṇo hoti asakyaputtiyo. Tena vuccati— “pārājiko hotī”ti. Asaṁvāsoti saṁvāso nāma ekakammaṁ ekuddeso samasikkhatā— eso saṁvāso nāma. So tena saddhiṁ natthi. Tena vuccati— “asaṁvāso”ti. Uttarimanussadhammo nāma jhānaṁ vimokkho samādhi samāpatti ñāṇadassanaṁ maggabhāvanā phalasacchikiriyā kilesappahānaṁ vinīvaraṇatā cittassa suññāgāre abhirati.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้