Tehi sammatehi bhikkhūhi tattha gantvā vihāravatthu oloketabbaṁ; sārambhaṁ anārambhaṁ saparikkamanaṁ aparikkamanaṁ jānitabbaṁ. Sace sārambhaṁ hoti aparikkamanaṁ, “māyidha karī”ti vattabbo. Sace anārambhaṁ hoti saparikkamanaṁ, saṅghassa ārocetabbaṁ— “anārambhaṁ saparikkamanan”ti. Tena vihārakārakena bhikkhunā saṅghaṁ upasaṅkamitvā ekaṁsaṁ uttarāsaṅgaṁ karitvā vuḍḍhānaṁ bhikkhūnaṁ pāde vanditvā ukkuṭikaṁ nisīditvā añjaliṁ paggahetvā evamassa vacanīyo— “ahaṁ, bhante, mahallakaṁ vihāraṁ kattukāmo sassāmikaṁ attuddesaṁ. Sohaṁ, bhante, saṅghaṁ vihāravatthudesanaṁ yācāmī”ti. Dutiyampi yācitabbā. Tatiyampi yācitabbā. Byattena bhikkhunā paṭibalena saṅgho ñāpetabbo— “Suṇātu me, bhante, saṅgho. Ayaṁ itthannāmo bhikkhu mahallakaṁ vihāraṁ kattukāmo sassāmikaṁ attuddesaṁ. So saṅghaṁ vihāravatthudesanaṁ yācati. Yadi saṅghassa pattakallaṁ, saṅgho itthannāmassa bhikkhuno vihāravatthuṁ deseyya. Esā ñatti. Suṇātu me, bhante, saṅgho. Ayaṁ itthannāmo bhikkhu mahallakaṁ vihāraṁ kattukāmo sassāmikaṁ attuddesaṁ. So saṅghaṁ vihāravatthudesanaṁ yācati. Saṅgho itthannāmassa bhikkhuno vihāravatthuṁ deseti. Yassāyasmato khamati itthannāmassa bhikkhuno vihāravatthussa desanā, so tuṇhassa; yassa nakkhamati, so bhāseyya. Desitaṁ saṅghena itthannāmassa bhikkhuno vihāravatthu. Khamati saṅghassa, tasmā tuṇhī, evametaṁ dhārayāmī”ti.