Atha kho āyasmā seyyasako yāvadatthaṁ bhuñji yāvadatthaṁ supi yāvadatthaṁ nhāyi. Yāvadatthaṁ bhuñjitvā yāvadatthaṁ supitvā yāvadatthaṁ nhāyitvā yadā anabhirati uppajjati rāgo cittaṁ anuddhaṁseti tadā hatthena upakkamitvā asuciṁ mocesi. Atha kho āyasmā seyyasako aparena samayena vaṇṇavā ahosi pīṇindriyo pasannamukhavaṇṇo vippasannachavivaṇṇo. Atha kho āyasmato seyyasakassa sahāyakā bhikkhū āyasmantaṁ seyyasakaṁ etadavocuṁ— “pubbe kho tvaṁ, āvuso seyyasaka, kiso ahosi lūkho dubbaṇṇo uppaṇḍuppaṇḍukajāto dhamanisanthatagatto. So dāni tvaṁ etarahi vaṇṇavā pīṇindriyo pasannamukhavaṇṇo vippasannachavivaṇṇo. Kiṁ nu kho tvaṁ, āvuso seyyasaka, bhesajjaṁ karosī”ti? “Na kho ahaṁ, āvuso, bhesajjaṁ karomi. Api cāhaṁ yāvadatthaṁ bhuñjāmi yāvadatthaṁ supāmi yāvadatthaṁ nhāyāmi. Yāvadatthaṁ bhuñjitvā yāvadatthaṁ supitvā yāvadatthaṁ nhāyitvā yadā me anabhirati uppajjati rāgo cittaṁ anuddhaṁseti tadā hatthena upakkamitvā asuciṁ mocemī”ti. “Kiṁ pana tvaṁ, āvuso seyyasaka, yeneva hatthena saddhādeyyaṁ bhuñjasi teneva hatthena upakkamitvā asuciṁ mocesī”ti? “Evamāvuso”ti. Ye te bhikkhū appicchā …pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti— “kathañhi nāma āyasmā seyyasako hatthena upakkamitvā asuciṁ mocessatī”ti.